بیمه بیکاری ۱۴۰۵؛ شرایط دریافت، مبلغ مقرری و نحوه محاسبه اعلام شد

به نقل از خبر گزاری شهرخبر ؛ جزئیات جدید مربوط به بیمه بیکاری ۱۴۰۵ منتشر شد. بر اساس قوانین سازمان تأمین اجتماعی، مبلغ مقرری بیمه بیکاری با توجه به میانگین دستمزد سه ماه پایانی اشتغال، تعداد افراد تحت تکفل و سقف و کف قانونی محاسبه می‌شود. این حمایت مالی برای افرادی در نظر گرفته شده که بدون میل و اراده خود شغلشان را از دست داده‌اند.

مطابق قانون بیمه بیکاری، تنها افرادی مشمول دریافت این مقرری هستند که بیکاری آن‌ها غیرارادی باشد، آمادگی بازگشت به بازار کار را داشته باشند و سابقه بیمه لازم را نزد سازمان تأمین اجتماعی ارائه کنند. افرادی که استعفا داده، ترک کار کرده یا به دلیل تخلفات شغلی اخراج شده‌اند، امکان استفاده از این حمایت را نخواهند داشت.

نحوه محاسبه مبلغ بیمه بیکاری در سال ۱۴۰۵

مبنای پرداخت مقرری، معادل ۵۵ درصد میانگین دستمزد ۹۰ روز آخر اشتغال است. همچنین برای هر فرد تحت تکفل، مبلغ مشخصی به مقرری اضافه می‌شود، اما مجموع پرداختی نباید از ۸۰ درصد میانگین حقوق فرد بیشتر باشد. اگر مبلغ محاسبه‌شده کمتر از حداقل حقوق مصوب شورای عالی کار باشد، حداقل حقوق به عنوان مقرری پرداخت خواهد شد.

شرایط دریافت بیمه بیکاری

متقاضیان باید حداقل سابقه بیمه مورد نیاز را داشته باشند و بیکاری آن‌ها خارج از اراده شخصی باشد. همچنین فرد باید آمادگی پذیرش شغل مناسب یا حضور در دوره‌های آموزشی معرفی‌شده از سوی اداره کار را داشته باشد. این مقرری تا سقف سنی تعیین‌شده در قانون پرداخت می‌شود.

نحوه ثبت درخواست

افرادی که شغل خود را از دست داده‌اند، باید در مهلت قانونی به اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی مراجعه و مدارک لازم از جمله مدارک هویتی، سوابق بیمه و گواهی بیکاری را ارائه کنند. پس از بررسی شرایط و تأیید غیرارادی بودن بیکاری، پرونده برای پرداخت مقرری به سازمان تأمین اجتماعی ارسال می‌شود.

چه افرادی مشمول بیمه بیکاری نیستند؟

بازنشستگان، بیمه‌شدگان اختیاری، صاحبان مشاغل آزاد، اتباع خارجی و افرادی که به صورت داوطلبانه از محل کار خود خارج شده‌اند، امکان دریافت بیمه بیکاری را ندارند. همچنین پایان قراردادهای موقت، در اغلب موارد مشمول دریافت این مقرری نیست؛ مگر اینکه قطع همکاری پیش از پایان قرارداد و به دلایل غیرارادی مانند تعدیل نیرو یا تعطیلی کارگاه رخ داده باشد.

بیمه بیکاری همچنان یکی از مهم‌ترین حمایت‌های اجتماعی برای کارگران و بیمه‌شدگان محسوب می‌شود و هدف آن، تأمین بخشی از درآمد افراد تا زمان بازگشت دوباره به بازار کار است.